Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως

ΔΕΕ: Επιτρέπεται να αποκλείονται από ορισμένες κοινωνικές παροχές οι πολίτες άλλων κρατών μελών κατά τους πρώτους τρεις μήνες της διαμονής τους (Απόφαση C-299/14, García-Nieto)

 

Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι πολίτες άλλων κρατών μελών επιτρέπεται να αποκλείονται από τη χορήγηση ορισμένων κοινωνικών παροχών κατά τους πρώτους τρεις μήνες της διαμονής τους. Ο αποκλεισμός αυτός δεν προϋποθέτει εξατομικευμένη εξέταση.

 

(Απόφαση στην υπόθεση C-299/14, Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen κατά Jovanna García-Nieto κ.λπ.)

 

Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 18/16

Λουξεμβούργο, 25 Φεβρουαρίου 2016

Απόφαση στην υπόθεση C-299/14

Vestische Arbeit Jobcenter Kreis Recklinghausen κατά Jovanna García-Nieto κ.λπ.


Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι πολίτες άλλων κρατών μελών επιτρέπεται να αποκλείονται από τη χορήγηση ορισμένων κοινωνικών παροχών κατά τους πρώτους τρεις μήνες της διαμονής τους

Ο αποκλεισμός αυτός δεν προϋποθέτει εξατομικευμένη εξέταση

Με την απόφασή του που εκδόθηκε σήμερα, το Δικαστήριο επιβεβαιώνει την πρόσφατη νομολογία του [1] κατά την οποία κράτος μέλος μπορεί να αποκλείει από ορισμένες κοινωνικές παροχές (όπως είναι το γερμανικό επίδομα διαβιώσεως για τους αναζητούντες εργασία και τα τέκνα τους [2]) τους πολίτες άλλων κρατών μελών κατά τους πρώτους τρεις μήνες της διαμονής τους.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, κατά την οδηγία «πολίτης της Ένωσης»[3], οι πολίτες της Ένωσης έχουν δικαίωμα διαμονής στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους για χρονικό διάστημα έως τρεις μήνες χωρίς κανένα όρο ή διατύπωση πέραν της απαίτησης κατοχής ισχύοντος δελτίου ταυτότητας ή διαβατηρίου. Δεδομένου ότι, για την περίοδο αυτή, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαιτήσουν από τους πολίτες της Ένωσης να διαθέτουν επαρκή μέσα για τη διαβίωσή τους και προσωπική ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας, η οδηγία επιτρέπει στα κράτη μέλη, προκειμένου να διατηρήσουν την οικονομική ισορροπία του συστήματός τους κοινωνικής ασφαλίσεως, να αρνούνται τη χορήγηση στους πολίτες αυτούς οποιασδήποτε κοινωνικής παροχής κατά τους πρώτους τρεις μήνες [4]. Κατά το Δικαστήριο, η άρνηση αυτή δεν προϋποθέτει εξέταση της ατομικής καταστάσεως του προσώπου περί του οποίου πρόκειται.

Με την απόφαση αυτή, το Δικαστήριο απαντά σε ερωτήματα του Landessozialgericht Nordrhein-Westfalen (ανώτερο δικαστήριο υποθέσεων κοινωνικής ασφαλίσεως της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Γερμανία) το οποίο καλείται να αποφανθεί επί διαφοράς [5] μεταξύ της οικογένειας Peña-García, της οποίας τα μέλη είναι Ισπανοί υπήκοοι, και μιας γερμανικής υπηρεσίας για την απασχόληση. Η υπηρεσία απασχολήσεως αρνήθηκε να χορηγήσει τα γερμανικά επιδόματα διαβιώσεως [6] στον Joel Peña Cuevas και στον υιό του για τους πρώτους τρεις μήνες της διαμονής τους στη Γερμανία. Συγκεκριμένα, η γερμανική νομοθεσία ορίζει ότι οι αλλοδαποί εξαιρούνται, καταρχήν, από τέτοιες παροχές κατά τους πρώτους τρεις μήνες της διαμονής τους. Ο J. Peña Cuevas και ο υιός του έφθασαν στη Γερμανία στα τέλη Ιουνίου 2012, λίγους μήνες μετά την J. García-Nieto και τη θυγατέρα τους. Κατά το χρονικό αυτό σημείο, η J. García-Nieto είχε ήδη τακτική απασχόληση στη Γερμανία, για την οποία ασφαλίστηκε υποχρεωτικώς, από τον Ιούλιο, στο γερμανικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως. Από τον ίδιο αυτό μήνα, η οικογένεια άρχισε να λαμβάνει οικογενειακά επιδόματα, ενώ τα τέκνα άρχισαν να λαμβάνουν σχολική εκπαίδευση από τα τέλη Αυγούστου 2012.


ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών μελών τη δυνατότητα να υποβάλουν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ένωσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να επιλύσει τη διαφορά αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή δεσμεύει, ομοίως, άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα.


Ανεπίσημο έγγραφο προοριζόμενο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, το οποίο δεν δεσμεύει το Δικαστήριο.

Το πλήρες κείμενο της αποφάσεως είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα CURIA από την ημερομηνία δημοσιεύσεώς της

Επικοινωνία: Estella Cigna-Αγγελίδη ( (+352) 4303 2582

Στιγμιότυπα από τη δημοσίευση της αποφάσεως διατίθενται από το «Europe by Satellite» ( (+32) 2 2964106



[1] Αποφάσεις του Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 2015, Alimanovic (C-67/14, βλ. επίσης το ΑΤ αριθ. 101/15: κράτος μέλος μπορεί να εξαιρεί πολίτες της Ένωσης που μεταβαίνουν σε αυτό προς αναζήτηση εργασίας από ορισμένες μη ανταποδοτικού χαρακτήρα κοινωνικές παροχές), και της 11ης Νοεμβρίου 2014, Dano (C-333/13, βλ. επίσης το ΑΤ αριθ. 146/14: οι μη έχοντες οικονομική δραστηριότητα πολίτες της Ένωσης οι οποίοι εισέρχονται σε άλλο κράτος μέλος με μοναδικό σκοπό να τύχουν της κοινωνικής αρωγής μπορούν να αποκλείονται από ορισμένες κοινωνικές παροχές).

[2] Πρόκειται για επιδόματα διαβιώσεως δυνάμει του βιβλίου II του γερμανικού κώδικα κοινωνικών ασφαλίσεων. Άλλου είδους παροχές, όπως τα οικογενειακά επιδόματα, δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας αποφάσεως.

[3] Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77, καθώς και διορθωτικά ΕΕ 2004, L 229, σ. 35, και ΕΕ 2005, L 197, σ. 34).

[4] Ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται σε μισθωτούς, μη μισθωτούς ή πρόσωπα που διατηρούν αυτή την ιδιότητα.

[5] Η διαφορά εκκρεμεί σε δεύτερο βαθμό, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως από την υπηρεσία απασχολήσεως. Σε πρώτο βαθμό, το Sozialgericht Gelsenkirchen (δικαστήριο υποθέσεων κοινωνικής ασφαλίσεως του Gelsenkirchen) δέχθηκε την προσφυγή που είχε ασκήσει η οικογένεια Peña-García.

[6] Βλ. υποσημείωση 2 ανωτέρω.

Ατζέντα (8/3 απόφαση Ελλάδα κατά Επιτροπής για την ανάκτηση 425 εκατ. ευρώ από τους Έλληνες γεωργούς, Ακροτήριο ΔΕΗ κατά Επιτροπής για τον λιγνίτη, κ.ά)

ΔΕΕ-ΓΔΕΕ: Ατζέντα (8/3 απόφαση Ελλάδα κατά Επιτροπής για την ανάκτηση 425 εκατ. ευρώ από τους Έλληνες γεωργούς, Ακροτήριο ΔΕΗ κατά Επιτροπής για τον λιγνίτη, κ.ά)

Αποστολέας Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." title="Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." class="rcmContactAddress">Zoi MariaAdd contact Ημερομηνία Δευτ 14:54

cid:<a href=Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." height="134" width="127">

 

 

 

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

 

ΑΤΖΕΝΤΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λουξεμβούργο, 29/02/2016

 

 

Υπηρεσία Τύπου

και Πληροφόρησης

Ελληνικό Τμήμα

 

 

 

(Ανεπίσημο έγγραφο, με την επιφύλαξη τροποποιήσεων)

 

 

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

 

Τρίτη 1 Μαρτίου

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση National Iranian Oil (FR- Ιράν- Περιοριστικά μετρά- Δέσμευση κεφαλαίων)

ΔΕΕ: Απόφαση στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Alo (DE- Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης-  Καθεστώς πρόσφυγα και καθεστώς επικουρικής προστασίας)

Πέμπτη 3 Μαρτίου

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Daimler AG (HU- Εικονιστικά σήματα- Χρήση στο διαδίκτυο)

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Ισπανία κατά Επιτροπής (ES-Εσπεριδοειδή-Ενδείξεις στις συσκευασίες για συντηρητικά ή άλλες χημικές ουσίες)

Τρίτη 8 Μαρτίου

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Ελλάδα κατά Επιτροπής (EL- Αναίρεση-Επιστροφή αντισταθμιστικών ενισχύσεων που χορήγησε ο  ΕΛΓΑ στους αγρότες)

ΓΔΕΕ: Ακροατήρια στις υποθέσεις ΔΕΗ κατά Επιτροπής (EL- Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως – Ελληνικές αγορές προμήθειας λιγνίτη και χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας)

Πέμπτη 10 Μαρτίου

ΔΕΕ: Αποφάσεις στις υποθέσεις  HeidelbergCement (DE- IT- Αγορές τσιμέντου και συναφών προϊόντων- Εξουσίες της Επιτροπής να ζητεί πληροφορίες)

Τρίτη 15 Μαρτίου

ΓΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Νέζη (EL- Κοινοτικό σήμα – Εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο "E")

Τετάρτη 16 Μαρτίου

ΔΕΕ: Προτάσεις στην υπόθεση Mc Fadden (DE- Εσωτερική αγορά- Ηλεκτρονικό εμπόριο)

              

 

Τρίτη 1 Μαρτίου

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση National Iranian Oil (FR- Ιράν- Περιοριστικά μετρά- Δέσμευση κεφαλαίων)

C-440/14, National Iranian Oil Company κατά Συμβούλιου και Επιτροπής

 

Το 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να θεσπίσει τα απαραίτητα μέτρα για την πρακτική εφαρμογή των μέτρων με σκοπό να διαλυθούν οι ανησυχίες που δημιουργήθηκαν λόγω της ανάπτυξης από το Ιράν τεχνολογιών που σχετίζονται με το πυρηνικό πρόγραμμα και το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων της χώρας. Το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν στην οποία παρατίθενται τα ονόματα των προσώπων και των οντοτήτων των οποίων τα κεφάλαια και οι οικονομικοί πόροι δεσμεύονταν.

Η National Iranian Oil Company (NIOC) περιελήφθη ανάμεσα στα «[π]ρόσωπα και οντότητες που εμπλέκονται σε πυρηνικές δραστηριότητες ή δραστηριότητες βαλλιστικών πυραύλων και πρόσωπα και οντότητες που στηρίζουν την κυβέρνηση του Ιράν ως «Εθνική οντότητα κρατικής διαχείρισης που παρέχει οικονομικούς πόρους στην κυβέρνηση του Ιράν. Ο Υπουργός Πετρελαίου είναι διευθυντής του διοικητικού συμβουλίου της NIOC, ενώ ο αναπληρωτής Υπουργός Πετρελαίου είναι εκτελεστικός διευθυντής της NIOC». Η NIOC άσκησε προσφυγή ακύρωσης ενώπιον του ΓΔΕΕ κατά της απόφασης και του προσβαλλόμενου εκτελεστικού κανονισμού η οποία απορρίφθηκε το 2014.

Η NIOC ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση του  ΓΔΕΕ.

 

ΔΕΕ: Απόφαση στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Alo (DE- Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης-  Καθεστώς πρόσφυγα και καθεστώς επικουρικής προστασίας)

C-443/14, Kreis Warendorf κατά Ibrahim Alo, και C-444/14, Amira Osso κατά Region Hannover

 

Ο I. Alo και η A. Osso είναι Σύριοι υπήκοοι που εισήλθαν στη Γερμανία το 1998 και το 2001 αντιστοίχως, και στην οποία αμφότεροι κίνησαν, χωρίς επιτυχία, διαδικασία αίτησης ασύλου. Οι γερμανικές αρχές τους επέτρεψαν, ωστόσο, την παραμονή στο γερμανικό έδαφος. Κατόπιν υποβολής δεύτερης αίτησης ασύλου το 2012 από αμφότερους τους αιτούντες, η Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (ομοσπονδιακή υπηρεσία μετανάστευσης και προσφύγων, Bundesamt) εξέδωσε και στις δύο περιπτώσεις απαγόρευση απέλασης στη Συρία. Κατά συνέπεια, η Περιφέρεια του Warendorf και η Περιφέρεια του Ανόβερου χορήγησαν στον I. Alo και την A. Osso, αντιστοίχως, άδειες διαμονής, με τις οποίες τους επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι περί του τόπου διαμονής τους.

Υπό τις περιστάσεις αυτές, τόσο ο I. Alo όσο και η A. Osso άσκησαν προσφυγές ακύρωσης με τις οποίες έβαλλαν κατά των περιοριστικών όρων περί του τόπου διαμονής, και οι οποίες απορρίφθηκαν σε πρώτο βαθμό. Ωστόσο, τα δευτεροβάθμια δικαστήρια κατέληξαν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Όσον αφορά τον I. Alo, το Oberverwaltungsgericht (ανώτατο διοικητικό δικαστήριο) ακύρωσε τον εν λόγω εκτιμώντας ότι προσκρούει στην οδηγία 2004/83. Κατά της απόφασης αυτής, η Περιφέρεια του Warendorf άσκησε αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία).

Όσον αφορά την A. Osso, το Oberverwaltungsgericht απέρριψε την έφεσή της. Κατά της απόφασης αυτής, η A. Osso άσκησε κλαι αυτή αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht το οποίο ζητά από το ΔΕΕ να απαντήσει μέσω προδικαστικού ερωτήματος εάν ο όρος κατά τον οποίο η δυνατότητα επιλογής του τόπου κατοικίας περιορίζεται εδαφικώς εντός συγκεκριμένης περιοχής συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας κατά την οδηγία 2011/95/ΕΕ , ενόσω ο αλλοδαπός κατά τα λοιπά είναι ελεύθερος να κυκλοφορεί και να διαμένει προσωρινά στην επικράτεια του κράτους μέλους, εάν είναι σύμφωνος με την οδηγία ο όρος περί του τόπου κατοικίας ο οποίος επιβάλλεται σε πρόσωπα υπό καθεστώς επικουρικής προστασίας, όταν βασίζεται στην επιδίωξη κατάλληλου επιμερισμού των δημόσιων καθηκόντων κοινωνικής πρόνοιας μεταξύ των κατά περίπτωση αρμόδιων φορέων εντός της επικράτειας, και εάν είναι σύμφωνος ο όρος περί του τόπου κατοικίας ο οποίος επιβάλλεται σε πρόσωπα υπό καθεστώς επικουρικής προστασίας, όταν βασίζεται σε λόγους μεταναστευτικής πολιτικής ή πολιτικής περί κοινωνικής ενσωμάτωσης, όπως επί παραδείγματι για να αποτραπεί η υποβάθμιση περιοχών λόγω της μαζικής εγκατάστασης αλλοδαπών σε συγκεκριμένες κοινότητες ή επαρχίες.

 

Πέμπτη 3 Μαρτίου

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Daimler AG (HU- Εικονιστικά σήματα- Χρήση στο διαδίκτυο)

C-179/15, Daimler AG κατά Együd Garage Gépjárműjavító és Értékesítő Kft.

 

Η Daimler είναι γνωστή κατασκευάστρια αυτοκινήτων και δικαιούχος, μεταξύ άλλων, του διεθνούς εικονιστικού σήματος «Mercedes-Benz»:

cid:<a href=Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." height="57" border="0" width="393"> 

καταχωρισμένου από το 1966, το οποίο τυγχάνει προστασίας και στην Ουγγαρία και η προστασία του οποίου επεκτείνεται κυρίως σε συγκεκριμένα κατασκευαστικά στοιχεία οχημάτων. Η Együd Garage Gépjárműjavító és Értékesítő Kft είναι Ουγγρική εταιρία που δραστηριοποιείται στο εμπόριο λιανικής οχημάτων και κατασκευαστικών στοιχείων τους, καθώς και στην επισκευή και συντήρηση αυτών.

Το 2007 τέθηκε σε ισχύ μεταξύ της Mercedes-Benz Hungaria Kft., θυγατρικής της Daimler,  και της Együd Garage σύμβαση μεταγοραστικής εξυπηρέτησης η οποία έληξε το 2012. Βάσει της σύμβασης αυτής, η Együd Garage είχε δικαίωμα να χρησιμοποιεί το προαναφερθέν σήμα, μεταξύ άλλων, για να εμφανίζεται στις καταχωρήσεις της ως «felhatalmazott Mercedes Benz szerviz» [εγκεκριμένο συνεργείο της Mercedes-Benz]. Μετά τη λήξη της σύμβασης, η Együd Garage επιχείρησε να τερματίσει κάθε είδους χρήση του σήματος βάσει της οποίας το κοινό μπορούσε να υποθέσει εσφαλμένα ότι εξακολουθούσε να υφίσταται συμβατική σχέση μεταξύ της ίδιας και της Daimler. Εντούτοις, εξακολουθούσε να υφίσταται δυνατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο σε καταχωρήσεις σχετικές με τις υπηρεσίες που παρέχει η Együd Garage με το προαναφερθέν περιεχόμενο.

Το Fővárosi Törvényszék ρωτά το ΔΕΕ εάν έχει η οδηγία 89/104/ΕΟΚ  την έννοια ότι ο δικαιούχος σήματος δύναται να απαγορεύει σε τρίτο, στον οποίο γίνεται αναφορά σε καταχώρηση στο Διαδίκτυο, να χρησιμοποιεί, για υπηρεσίες του εν λόγω τρίτου πανομοιότυπες με υπηρεσίες ή προϊόντα για τα οποία έχει καταχωρηθεί το σήμα, σημείο ως προς το οποίο υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης με το σήμα και το οποίο απεικονίζεται κατά τέτοιον τρόπο ώστε μπορεί να προκληθεί στο κοινό η εσφαλμένη εντύπωση ότι υφίσταται επίσημη εμπορική σχέση μεταξύ της επιχείρησης του εν λόγω τρίτου και του δικαιούχου του σήματος, ακόμη και αν η καταχώρηση δεν αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο από το πρόσωπο στο οποίο αυτή περιέχει αναφορά ούτε για λογαριασμό του.

 

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Ισπανία κατά Επιτροπής (ES-Εσπεριδοειδή-Ενδείξεις στις συσκευασίες για συντηρητικά ή άλλες χημικές ουσίες)

C-26/15 P

Διάταξη του εκτελεστικού κανονισμού 543/2011 για την εμπορία των εσπεριδοειδών (λεμονιών, μανταρινιών και πορτοκαλιών)), ορίζει ότι οι συσκευασίες των φρούτων αυτών πρέπει να φέρουν επισήμανση η οποία αναγράφει τα συντηρητικά και τις λοιπές χημικές ουσίες που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά την επεξεργασία μετά την συγκομιδή, εφόσον συντρέχει τέτοια περίπτωση . Με την έκδοση της διατάξεως αυτής η Επιτροπή θέλησε να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης για τα πρόσθετα τροφίμων. Για τον σκοπό αυτόν απέκλινε από ένα πρότυπο εμπορίας  που έχει υιοθετήσει η UNECE, κατά το οποίο η αναγραφή των ενδείξεων αυτών είναι προαιρετική (δεδομένου ότι η αναγραφή ενδείξεως για τα συντηρητικά ή άλλες χημικές ουσίες που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι υποχρεωτική μόνον εφόσον την απαιτούσε η νομοθεσία του κράτους εισαγωγής).

Η Ισπανία άσκησε προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ζητώντας την ακύρωση της εν λόγω διατάξεως. Με απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 2014 (υπόθεση Τ-483/11, βλ. ΑΤ 151/14), το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Ισπανίας κρίνοντας ότι η Επιτροπή ορθώς θέσπισε υποχρέωση επισημάνσεως των εσπεριδοειδών που μετά τη συγκομιδή έχουν υποστεί επεξεργασία με συντηρητικά ή λοιπές χημικές ουσίες και ότι η υποχρέωση αυτή, που διασφαλίζει ενιαίο και υψηλό επίπεδο προστασίας για τους καταναλωτές εντός και εκτός της Ένωσης, δεν εισάγει δυσμενείς διακρίσεις.

Στην παρούσα υπόθεση η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο την αναίρεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου.

 

Τρίτη 8 Μαρτίου

ΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Ελλάδα κατά Επιτροπής (EL- Αναίρεση-Επιστροφή αντισταθμιστικών ενισχύσεων που χορήγησε ο  ΕΛΓΑ στους αγρότες)

C-431/14 P

Τον Ιανουάριο 2009, ο Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛΓΑ) –δημόσιος οργανισμός ασφαλίσεως των γεωργικών εκμεταλλεύσεων έναντι ζημιών οφειλομένων σε φυσικούς κινδύνους– κατέβαλε στους Έλληνες γεωργούς αντισταθμίσεις ύψους 425 εκατομμυρίων ευρώ για ζημίες που προκλήθηκαν, το 2008 και το 2009, από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Πληροφορηθείσα τα μέτρα αυτά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαρακτήρισε τις πληρωμές αυτές παράνομες κρατικές ενισχύσεις ασύμβατες με την κοινή αγορά με απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2011 και διέταξε την ανάκτηση των ενισχύσεων αυτών από τους δικαιούχους.

Στις 8 Φεβρουαρίου 2012, η Ελλάδα άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή με αίτημα την ακύρωση αυτής της απόφασης (υπόθεση T-52/12). Με χωριστό δικόγραφο, της 18ης Μαΐου 2012, η Ελλάδα κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας την αναστολή εκτελέσεως της απόφασης της Επιτροπής μέχρι να εκδοθεί η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου επί της προσφυγής.

Με τη διάταξή του της 19ης Σεπτεμβρίου 2012, ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου δέχθηκε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε η Ελλάδα, κρίνοντας ότι συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, ότι δηλαδή η αίτηση είναι, εκ πρώτης όψεως, δικαιολογημένη από πραγματικής και νομικής απόψεως και ότι έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος (βλ. υπόθεση T-52/12 R και ΑΤ 118/12).

Με την απόφαση της 16ης Ιουλίου 2014 στην υπόθεση Τ-52/12 το ΓΔΕΕ απέρριψε όλα τα επιχειρήματα της Ελλάδας και την προσφυγή στο σύνολό της και επικύρωσε την απόφαση της Επιτροπής.

Η Ελλάδα ζητεί  από το Δικαστήριο την αναίρεση της απόφασης του ΓΔΕΕ.

 

ΓΔΕΕ: Ακροατήρια στις υποθέσεις ΔΕΗ κατά Επιτροπής (EL- Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως – Ελληνικές αγορές προμήθειας λιγνίτη και χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας)

T-169/08 RENV, ΔΕΗ κατά Επιτροπής και T-421/09 RENV, ΔΕΗ κατά Επιτροπής

Ο λιγνίτης είναι ορυκτό με κύριο στοιχείο τον άνθρακα που χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η Ελλάδα είναι ο πέμπτος παραγωγός λιγνίτη στον κόσμο και ο δεύτερος στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Γερμανία. Τα πρώτα δικαιώματα αναζήτησης και εκμετάλλευσης του λιγνίτη σε δημόσια κοιτάσματα χορηγήθηκαν στη ΔΕΗ με νομοθετικό διάταγμα το 1959 και με τον μεταλλευτικό κώδικα του 1973. Τα δικαιώματα αναζήτησης και εκμετάλλευσης δύνανται να χορηγηθούν από την Ελλάδα κατόπιν διαδικασίας υποβολής προσφορών ή χωρίς υποβολή προσφορών αλλά μέσω σύμβασης εγκρινόμενης με ειδικό νόμο του Κοινοβουλίου, ή ακόμη με απευθείας ανάθεση σε κατεπείγουσες περιπτώσεις και για λόγους δημόσιου συμφέροντος.

Το 2003, η Επιτροπή έλαβε από ιδιώτη  καταγγελία κατά την οποία η αποκλειστική άδεια αναζήτησης και εκμετάλλευσης λιγνίτη αντέβαινε στις αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού. Το 2008, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2008) 824 τελικό  για δύο χωριστές αγορές προϊόντων: της προμήθειας λιγνίτη και της χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας διαπιστώνοντας ότι έχει δημιουργηθεί κατάσταση ανισότητας ευκαιριών μεταξύ των επιχειρήσεων όσον αφορά την πρόσβαση στα πρωτογενή καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και ότι η Ελλάδα παρέχοντας στη ΔΕΗ τη δυνατότητα να διατηρεί ή να ενισχύει τη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά χονδρικής προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, αποκλείει ή παρακωλύει κάθε νέα είσοδο στην αγορά.

Το 2009 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2009) 6244 τελικό, για τον καθορισμό συγκεκριμένων μέτρων για τη διόρθωση των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό συνεπειών της παράβασης που διαπιστώθηκε στην απόφαση της Επιτροπής του 2008. Η Ελλάδα θα έπρεπε α)  να χορηγήσει μέσω διαγωνισμών δικαιώματα εκμετάλλευσης επί των κοιτασμάτων λιγνίτη της Δράμας, Ελασσόνας, Βεύης και Βεγόρας σε άλλες επιχειρήσεις, β) να απαγορεύσει στους κατόχους δικαιωμάτων εκμετάλλευσης επί των κοιτασμάτων της Δράμας, της Ελασσόνας και της Βεγόρας να πωλούν τον εξορυσσόμενο λιγνίτη στη ΔΕΗ εκτός αν δεν υπάρχει άλλη αξιόπιστη προσφορά, γ) να διοργανώσει νέα διαδικασία παραχώρησης, σε περίπτωση ακύρωσης της υπό εξέλιξη διαδικασίας παραχώρησης δικαιωμάτων επί του κοιτάσματος της Βεύης.

Η ΔΕΗ, υποστηριζόμενη από την Ελλάδα,  κατέθεσε στο ΓΔΕΕ δύο προσφυγές και ζήτησε την ακύρωση των δύο αποφάσεων της Επιτροπής. Στις 20/9/2012, το Γενικό  Δικαστήριο έκανε δεκτά τα επιχειρήματα της ΔΕΗ και ακύρωσε την απόφαση C (2008) 824 (υπόθεση Τ-169/08) και την απόφαση C(2009) 6244 (υπόθεση Τ-421/09). 

Ακολούθως, η Επιτροπή ζήτησε από το ΔΕΕ την αναίρεση των δύο αποφάσεων του ΓΔΕΕ προβάλλοντας ότι το δεύτερο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της Συνθήκης ΕΚ, κρίνοντας ότι η ίδια όφειλε να προσδιορίσει και να αποδείξει την καταχρηστική συμπεριφορά στην οποία οδήγησε ή μπορούσε να οδηγήσει τη ΔΕΗ το επίμαχο κρατικό μέτρο. Στις 17/7/2014, το ΔΕΕ αποφάσισε να αναιρέσει τις αποφάσεις του ΓΔΕΕ (υποθέσεις C553/12 P και C554/12 P) και  να τις αναπέμψει ενώπιον του τελευταίου προκειμένου αυτό να κρίνει τους λόγους που προβλήθηκαν ενώπιόν του και επί των οποίων το ΔΕΕ δεν αποφάνθηκε.

 

Πέμπτη 10 Μαρτίου

ΔΕΕ: Αποφάσεις στις υποθέσεις  HeidelbergCement (DE- IT- Αγορές τσιμέντου και συναφών προϊόντων- Εξουσίες της Επιτροπής να ζητεί πληροφορίες)

C-247/14 P HedelbergCement κατά Επιτροπής, C -248/14 P Schwenk Zement κατά Επιτροπής , C-267/14 P Buzzi Unicem κατά Επιτροπής  και C-268/14 P Italmobiliare  κατά Επιτροπής

Το 2008 και το 2009, η Επιτροπή διενήργησε πληθώρα ελέγχων σε εγκαταστάσεις αρκετών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στην αγορά τσιμέντου, συμπεριλαμβανομένων των HeidelbergCement, Schwenk Zement, Buzzi Unicem και Italmobiliare .  Σε συνέχεια αυτών των ελέγχων, το 2009 και το 2010, απέστειλε διάφορες αιτήσεις παροχής πληροφοριών.

Το 2010, η Επιτροπή γνωστοποίησε στις παραπάνω επιχειρήσεις ότι είχε αποφασίσει  να κινήσει εναντίον τους διαδικασία για εικαζόμενες παραβάσεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, που είχαν ως αντικείμενο περιορισμούς των εισαγωγών στον ΕΟΧ από χώρες εκτός του ΕΟΧ, κατανομή αγορών, συντονισμό των τιμών και παρεμφερείς πρακτικές αντίθετες στον ανταγωνισμό εντός της αγοράς τσιμέντου και εντός των αγορών συναφών προϊόντων.

Στις 30 Μαρτίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία σημείωνε ότι μπορεί προς εκπλήρωση των καθηκόντων της να ζητεί από επιχειρήσεις και ενώσεις επιχειρήσεων να της παράσχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Λαμβάνοντας υπόψη τον χαρακτήρα και τον όγκο των πληροφοριών που ζητούνταν, καθώς και τη σοβαρότητα των εικαζομένων παραβάσεων των κανόνων του ανταγωνισμού, η Επιτροπή έκρινε σκόπιμο να τάξει στις επιχειρήσεις προθεσμία 12 εβδομάδων για να απαντήσουν στις πρώτες 10 ομάδες ερωτημάτων και προθεσμία 2 εβδομάδων για να απαντήσει στην 11η ομάδα ερωτημάτων.

Οι παραπάνω επιχειρήσεις ζητούν από το Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής.

 

Τρίτη 15 Μαρτίου

ΓΔΕΕ: Απόφαση στην υπόθεση Νέζη (EL- Κοινοτικό σήμα – Εικονιστικό σήμα που περιλαμβάνει το λεκτικό στοιχείο "E")

T-645/13, Εύχαρις Νέζη (Μύκονος, Ελλάδα) κατά ΓΕΕΑ

Το 2009, η Ε. Νέζη, κατέθεσε στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) αίτηση καταχώρισης κοινοτικού σήματος για το  εξής εικονιστικό σημείο:

cid:<a href=Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." height="161" border="0" width="396">

Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση ήταν κοσμήματα, απομιμήσεις κοσμημάτων και υάλων είδη χάρτου για διακοσμήσεις, δέρμα και απομιμήσεις δερμάτων ενδύματα, υποδήματα, δαντέλες κ.λπ.

Στις 21 Μαΐου 2010, η Etam SAS άσκησε ανακοπή κατά της καταχώρισης του ανωτέρω σήματος. Η ανακοπή στηριζόταν στο ακόλουθα προγενέστερο κοινοτικό εικονιστικό σήμα για ίδια ή παρόμοια προϊόντα:

cid:<a href=Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." height="119" border="0" width="152">

Το 2012, το τμήμα ανακοπών απέρριψε την ανακοπή στο σύνολό της. Το τμήμα προσφυγών εκτίμησε ότι τα σημεία αυτά ήταν οπτικώς παρόμοια, απεικόνιζαν το γράμμα Ε, προφέρονταν κατά τον ίδιο τρόπο και παρουσίαζαν σημασιολογική ομοιότητα, και ότι το προγενέστερο σήμα εμφάνιζε τον συνήθη βαθμό διακριτικού χαρακτήρα και δεν υπήρχε κίνδυνος σύγχυσης, για τον λόγο ότι τα επίμαχα σημεία παρουσίαζαν επαρκείς οπτικές διαφορές που υπερίσχυαν της ηχητικής και σημασιολογικής ταυτότητας.

Η Etam SAS άσκησε προσφυγή ενώπιον του ΓΕΕΑ κατά της απόφασης του τμήματος ανακοπών. Με απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2013 το τέταρτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ ακύρωσε την απόφαση του τμήματος ανακοπών για τα προϊόντα των κλάσεων 18 και 25 που αντιστοιχούν σε δέρματα και απομιμήσεις δερμάτων, ενδύματα, υποδήματα και διακοσμήσεις αυτών. Το τέταρτο τμήμα προσφυγών δέχθηκε την ανακοπή και, κατά συνέπεια, απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως του ζητουμένου σήματος για τα εν λόγω προϊόντα και απέρριψε την προσφυγή κατά τα λοιπά.

Η Ε. Νέζη ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να τη μεταρρυθμίσει ώστε να καταχωριστεί το αιτούμενο σήμα.

 

Τετάρτη 16 Μαρτίου

ΔΕΕ: Προτάσεις στην υπόθεση Mc Fadden (DE- Εσωτερική αγορά- Ηλεκτρονικό εμπόριο)

C-484/14, Tobias Mc Fadden κατά Sony Music Entertainment Germany GmbH

Ο Tobias Mc Fadden πωλεί και εκμισθώνει μηχανήματα εικόνας και ήχου για εκδηλώσεις πάσης φύσης. Είναι μέλος του Κόμματος των Πειρατών Γερμανίας και ήταν ιδιοκτήτης διαδικτυακής σύνδεσης μέσω της οποίας διατηρούσε ασύρματο τοπικό δίκτυο (WLAN). Στις 4 Σεπτεμβρίου 2010, προσφέρθηκε προς τηλεφόρτωση (download), μέσω της εν λόγω διαδικτυακής σύνδεσης, το επίμαχο έργο «Bring mich nach Hause» του μουσικού συγκροτήματος «Wir sind Helden» σε απεριόριστο αριθμό χρηστών ιστοτόπων διαδικτυακών ανταλλαγών. Η Sony Music Entertainment Germany είναι ο παραγωγός φορέων ηχητικής εγγραφής του άλμπουμ αυτού και μνημονεύεται ρητώς ως δικαιούχος επί του CD και επί του εξωφύλλου του άλμπουμ, στη σημείωση για τον παραγωγό και για τον πνευματικό δημιουργό.

Το Landgericht München I (Γερμανία) ρωτά το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, εάν «παροχή πρόσβασης σε δίκτυο επικοινωνιών» σημαίνει ότι, για την ύπαρξη παροχής σύμφωνα με την οδηγία, ενδιαφέρει μόνον το αν επιτυγχάνεται αυτή, υπό την έννοια της παροχής πρόσβασης σε δίκτυο επικοινωνιών (π.χ. στο διαδίκτυο), εάν αρκεί η υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας να καθίσταται πράγματι διαθέσιμη, ήτοι εν προκειμένω να παρέχεται ανοιχτό WLAN, ή απαιτείται για παράδειγμα επιπροσθέτως και σχετική «προβολή», εάν η φράση «δεν υφίσταται ευθύνη όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες» σημαίνει ότι αποκλείονται καταρχήν ενδεχόμενες αξιώσεις παραλείψεως, αποζημιώσεως, καταβολής των εξόδων οχλήσεως και των δικαστικών εξόδων του πληγέντος από προσβολή δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας έναντι του φορέα παροχής πρόσβασης ή ότι οι αξιώσεις αυτές αποκλείονται όσον αφορά μια πρώτη διαπιστούμενη προσβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, και εάν απαγορεύεται στα κράτη μέλη να επιτρέπουν στον εθνικό δικαστή να εκδίδει, στο πλαίσιο κύριας δίκης, διαταγή κατά του φορέα παροχής πρόσβασης με την οποία ο τελευταίος υποχρεώνεται να παραλείπει στο μέλλον να καθιστά δυνατό σε τρίτους, μέσω συγκεκριμένης διαδικτυακής συνδέσεως, να παρέχουν ηλεκτρονική πρόσβαση, μέσω ιστοτόπων διαδικτυακών ανταλλαγών, σε ορισμένο έργο που προστατεύεται από δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας.

 

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Estella Cigna Αγγελίδη Τηλ.: (00352) 4303 2582           Μαρία Ζώη Τηλ.: (00352) 4303 2180

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">Maria.zoi@curia.europa.eu

 

 

 

 

 

      

 

      

 

 

 

ΓΔΕΕ: Διατηρούνται τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή σε διεθνείς διαμεταφορείς για συμπράξεις

Το Γενικό Δικαστήριο διατηρεί τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή σε διάφορες εταιρίες για τη συμμετοχή τους στη σύμπραξη στο τομέα των υπηρεσιών διεθνούς αεροπορικής διαμεταφοράς. Το πρόστιμο συνολικού ύψους 3,07 εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε αρχικά στην UTi Worldwide περιορίζεται, όμως, στα 2,97 εκατομμύρια ευρώ.

(Αποφάσεις στις υποθέσεις T-251/12 EGL, Inc. κ.λπ. κατά Επιτροπής, T 254/12 Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά Επιτροπής, T 264/12 UTi Worldwide, Inc. κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-265/12 Schenker Ltd κατά Επιτροπής, T-267/12 Deutsche Bahn AG κ.λπ. κατά Επιτροπής και T 270/12 Panalpina World Transport Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής)

 

 

Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 20/16

Λουξεμβούργο, 29 Φεβρουαρίου 2016

Αποφάσεις στις υποθέσεις T-251/12 EGL, Inc. κ.λπ. κατά Επιτροπής, T 254/12 Kühne + Nagel International AG κ.λπ. κατά Επιτροπής, T 264/12 UTi Worldwide, Inc. κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-265/12 Schenker Ltd κατά Επιτροπής, T-267/12 Deutsche Bahn AG κ.λπ. κατά Επιτροπής και T 270/12 Panalpina World Transport Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής

________________________________________

Το Γενικό Δικαστήριο διατηρεί τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή σε διάφορες εταιρίες για τη συμμετοχή τους στη σύμπραξη στο τομέα των υπηρεσιών διεθνούς αεροπορικής διαμεταφοράς

Το πρόστιμο συνολικού ύψους 3,07 εκατομμυρίων ευρώ που επιβλήθηκε αρχικά στην UTi Worldwide περιορίζεται, όμως, στα 2,97 εκατομμύρια ευρώ

Με απόφαση της 28ης Μαρτίου 2012 η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμα συνολικού ύψους 169 εκατομμυρίων ευρώ σε διάφορες εταιρίες λόγω της συμμετοχής τους κατά χρονικά διαστήματα μεταξύ των ετών 2002 και 2007, σε συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές στην αγορά των υπηρεσιών διεθνούς αεροπορικής διαμεταφοράς. Οι εν λόγω υπηρεσίες διαμεταφοράς περιλάμβαναν ιδίως την οργάνωση της μεταφοράς αγαθών και μπορούσαν να περιλάβουν, επίσης, δραστηριότητες στο όνομα των πελατών ανάλογα με τις ανάγκες τους, όπως ο εκτελωνισμός, η αποθήκευση και οι υπηρεσίες εδάφους.

Η Επιτροπή έκρινε ότι η αντιανταγωνιστική συμπεριφορά των εταιριών οι οποίες συμφώνησαν ως προς τον καθορισμό μηχανισμών τιμολογήσεως και προσαυξήσεων συνεπαγόταν τέσσερις διακριτές συμπράξεις.

Η σύμπραξη σχετικά με το νέο σύστημα εξαγωγών (new export system ή NES) αφορούσε ένα σύστημα εκ των προτέρων εκτελωνισμού για τις εξαγωγές από το Ηνωμένο Βασίλειο προς τις χώρες εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου το οποίο θεσπίστηκε από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου το 2002. Ομάδα διαμεταφορέων αποφάσισε να εφαρμόσει προσαύξηση για τις δηλώσεις NES.

Το σύστημα εκ των προτέρων δηλώσεως φορτίου (advanced manifest system ή AMS), το οποίο εισήχθη μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, αφορά κανονιστική ρύθμιση των αμερικανικών τελωνειακών αρχών κατά την οποία απαιτείται οι επιχειρήσεις να παρέχουν εκ των προτέρων στοιχεία ως προς τα εμπορεύματα που σκοπεύουν να αποστείλουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ορισμένοι διαμεταφορείς συμφώνησαν να εφαρμόσουν προσαύξηση για την υπηρεσία AMS, ώστε να εξασφαλίσουν την ηλεκτρονική διαβίβαση των στοιχείων αυτών προς τις αμερικανικές αρχές.

Η σύμπραξη σχετικά με τον συντελεστή νομισματικής προσαρμογής (currency adjustment factor ή CAF) σκοπούσε να επιτύχει συμφωνία ως προς μια κοινή στρατηγική τιμολογήσεως που θα επέτρεπε να αντιμετωπισθεί ο κίνδυνος να μειωθούν τα οφέλη κατόπιν της αποφάσεως της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας το 2005 να πάψει η πρόσδεση του κινεζικού νομίσματος (του ρενμίνμπι-γιουάν ή RMB) με το αμερικανικό δολάριο (USD). Διάφοροι διεθνείς διαμεταφορείς αποφάσισαν να μετατρέψουν όλες τις συμβάσεις που είχαν συνάψει με τους πελάτες τους σε RMB και να εφαρμόσουν προσαύξηση CAF, καθόρισαν δε και το σχετικό ύψος.

Τέλος, η σύμπραξη σχετικά με την προσαύξηση για τις περιόδους αιχμής (peak season surcharge ή PSS) αφορούσε συμφωνία μεταξύ διαφόρων διεθνών διαμεταφορέων για την εφαρμογή συντελεστή προσωρινής αναπροσαρμογής των τιμών. Ο συντελεστής αυτός εισήχθη ως αντίδραση στην αύξηση της ζητήσεως στον τομέα της αεροπορικής διαμεταφοράς για ορισμένες περιόδους, η οποία προκαλούσε πρόβλημα επάρκειας των μεταφορών και αύξηση των τιμών τους. Σκοπός της συμφωνίας αυτής ήταν να προστατευθεί το περιθώριο κέρδους των διαμεταφορέων.

Αρκετές από τις εταιρίες ζήτησαν από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής ή τη μείωση του προστίμου που τους επιβλήθηκε.

Όσον αφορά τη UTi Worldwide, μητρική εταιρία της UTi Nederland και της UTI Worldwide (UK), το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι όταν η ευθύνη της μητρικής εταιρίας απορρέει αποκλειστικά από την ευθύνη της θυγατρικής της και δεν συντρέχει κανένας παράγοντας που αφορά αποκλειστικά τη συμπεριφορά που καταλογίζεται στη μητρική, τότε η ευθύνη της μητρικής δεν μπορεί να υπερβαίνει την ευθύνη της θυγατρικής της.

Εν προκειμένω η Επιτροπή επέλεξε για τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου να στρογγυλοποιήσει προς τα κάτω τα χρονικά διαστήματα της παραβάσεως που αποδίδεται στις θυγατρικές, ενώ δεν προέβη σε τέτοια μείωση για τη μητρική εταιρία. Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η μητρική εταιρία της οποίας η ευθύνη απορρέει αποκλειστικά από την ευθύνη των δύο θυγατρικών της πρέπει να τύχει της ίδιας μειώσεως ευθύνης με αυτή που ίσχυσε για τις θυγατρικές της. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο προβαίνει σε νέο υπολογισμό του συνολικού προστίμου ύψους 3,07 εκατομμυρίων που επιβλήθηκε αρχικά στη UTi Worldwide και αποφασίζει να το μειώσει στα 2,97 εκατομμύρια ευρώ.

Όσον αφορά τις λοιπές εταιρίες, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει όλα τους τα επιχειρήματα και αποφασίζει να διατηρήσει το ύψος των προστίμων που τους επιβλήθηκαν. Κρίνει, ιδίως, ότι μπορεί ο σχετικός υπολογισμός να στηριχθεί στην αξία των πωλήσεων που συνδέονται με τις υπηρεσίες διαμεταφοράς ως σύνολο υπηρεσιών στις οικείες εμπορικές διαδρομές.

Σύμπραξη σχετική με το NES

Πρόστιμα που επέβαλε η Επιτροπή

(σε ευρώ)

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου

Ceva Freight (UK) και EGL 2 094 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Kühne + Nagel International και Kühne + Nagel (UK) 5 320 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Schenker 3 673 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Σύμπραξη σχετική με το AMS

Kühne + Nagel International και Kühne + Nagel Management 36 686 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

UTi Worldwide, UTi Nederland και UTI Worldwide (UK)

Συνολικό πρόστιμο: 3 068 000

- 1 273 000 εις ολόκληρον στις εταιρίες

- UTi Worldwide: 1 795 000 υπεύθυνη από κοινού και εις ολόκληρον με την UTI Worldwide (UK) (738 000) και την UTi Nederland (954 000) Εν μέρει δεκτή η προσφυγή

Μείωση του προστίμου

Συνολικό πρόστιμο: 2 965 000

- 1 273 000 εις ολόκληρον στις εταιρίες

- UTi Worldwide: 1 692 000 υπεύθυνη από κοινού και εις ολόκληρον με την UTI Worldwide (UK) (738 000) και την UTi Nederland (954 000)

Schenker και Deutsche Bahn 23 091 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Panalpina Management και Panalpina World Transport (Holding) 23 649 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Σύμπραξη σχετική με το CAF

Ceva Freight Shangai και EGL 935 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Kühne + Nagel International και Kühne + Nagel (Shangai) 451 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Schenker China 2 444 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Schenker China και Deutsche Bahn 3 071 000

Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Panalpina China και Panalpina World Transport (Holding) 3 251 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Σύμπραξη σχετική με το PSS

Kühne + Nagel International και Kühne + Nagel (Hong Kong) 11 217 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Schenker International (HK) και Deutsche Bahn 2 656 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

Panalpina China και Panalpina World Transport (Holding) 19 584 000 Απόρριψη της προσφυγής

Διατήρηση του προστίμου

________________________________________

ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί αναίρεση, περιοριζόμενη σε νομικά ζητήματα, ενώπιον του Δικαστηρίου, εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Η προσφυγή ακυρώσεως αποσκοπεί στην ακύρωση πράξεων των οργάνων της Ένωσης που αντιβαίνουν στο δίκαιο της Ένωσης. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τα κράτη μέλη, τα όργανα της Ένωσης και οι ιδιώτες μπορούν να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου ή του Γενικού Δικαστηρίου. Αν η προσφυγή είναι βάσιμη, η πράξη ακυρώνεται. Το καθού όργανο της Ένωσης οφείλει να καλύψει το ενδεχόμενο κενό δικαίου που δημιουργεί η ακύρωση της πράξεως.

________________________________________

Ανεπίσημο έγγραφο προοριζόμενο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, το οποίο δεν δεσμεύει το Γενικό Δικαστήριο

Το πλήρες κείμενο των αποφάσεων (T-251/12, T-254/12, T-264/12, T-265/12, T-267/12, T-270/12) είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα CURIA από την ημερομηνία δημοσιεύσεώς της

Επικοινωνία: Estella Cigna-Αγγελίδη  (+352) 4303 2582

ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ-Μόνον για λόγους ενσωμάτωσης η εφαρμογή του μέτρου υποχρεωτικής διαμονής

 

Το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της σχέσης μεταξύ της ελεύθερης κυκλοφορίας των δικαιούχων διεθνούς προστασίας και των μέτρων που στοχεύουν στη διευκόλυνση της ενσωμάτωσής τους.

 

(Απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-443/14 και C-444/14, Kreis Warendorf κατά Ibrahim Alo και Amira Osso κατά Region Hannover)


Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 22/16

Λουξεμβούργο, 1η Μαρτίου 2016

Απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-443/14 και C-444/14

Kreis Warendorf κατά Ibrahim Alo και
Amira Osso κατά Region Hannover


 

 

Το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της σχέσης μεταξύ της ελεύθερης κυκλοφορίας των δικαιούχων διεθνούς προστασίας και των μέτρων που στοχεύουν στη διευκόλυνση της ενσωμάτωσής τους

Είναι δυνατόν να επιβληθεί υποχρέωση διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας εάν αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσχέρειες ένταξης από άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο κράτος μέλος που χορήγησε το καθεστώς αυτό προστασίας

Κατά την οδηγία της Ένωσης [1], τα κράτη μέλη οφείλουν να επιτρέπουν στα πρόσωπα, τα οποία έχουν αναγνωρίσει ως δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας [2], να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός του εδάφους τους υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που προβλέπονται για τους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο έδαφός τους.

Το γερμανικό δίκαιο προβλέπει ότι, όταν οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, η άδεια διαμονής τους πρέπει να συνοδεύεται με την υποχρέωση να διαμένουν σε συγκεκριμένο τόπο (υποχρέωση διαμονής). Αφενός, με την υποχρέωση αυτή είναι δυνατόν να διασφαλίζεται κατάλληλος επιμερισμός της επιβάρυνσης που συνεπάγονται οι παροχές αυτές μεταξύ των διαφόρων αρμοδίων επί τούτου φορέων. Αφετέρου, μπορεί να έχει ως στόχο τη διευκόλυνση της ένταξης των υπηκόων τρίτων χωρών στη γερμανική κοινωνία.

Οι Ι. Alo και Α. Osso είναι Σύριοι υπήκοοι που εισήλθαν στη Γερμανία το 1998 και το 2001 αντιστοίχως. Τους χορηγήθηκε καθεστώς επικουρικής προστασίας. Επιπλέον, τους επιβλήθηκε υποχρέωση διαμονής την οποία αμφισβητούν ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων. Η διαφορά εκκρεμεί επί του παρόντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht (Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο, Γερμανία), το οποίο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει κατά πόσον η υποχρέωση διαμονής συμβιβάζεται με την οδηγία.

Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο διαπιστώνει καταρχάς ότι η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη να επιτρέπουν στα πρόσωπα, στα οποία χορήγησαν το καθεστώς επικουρικής προστασίας, όχι μόνον να μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα εντός του εδάφους τους, αλλά, επίσης, να μπορούν να επιλέγουν τον τόπο διαμονής τους στο εν λόγω έδαφος. Κατά συνέπεια, η επιβληθείσα στα πρόσωπα αυτά υποχρέωση διαμονής συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας την οποία εγγυάται η οδηγία. Όταν η εν λόγω υποχρέωση διαμονής επιβάλλεται μόνον στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, συνιστά, επίσης, περιορισμό στην πρόσβαση των δικαιούχων αυτών στην κοινωνική προστασία που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης.

Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας δεν μπορούν, κατ’ αρχήν, να υπάγονται, σε πιο περιοριστικό καθεστώς από το εφαρμοστέο στους άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο οικείο κράτος μέλος, όσον αφορά την επιλογή του τόπου διαμονής τους, και από το εφαρμοστέο στους υπηκόους του κράτους αυτού, όσον αφορά την πρόσβαση στην κοινωνική αρωγή.

Εντούτοις, το Δικαστήριο φρονεί ότι είναι δυνατόν να επιβάλλεται υποχρέωση διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας, εάν αυτοί δεν τελούν, σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από την επίμαχη εθνική ρύθμιση σκοπό, σε κατάσταση αντικειμενικώς συγκρίσιμη με εκείνη των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο οικείο κράτος ή με εκείνη των υπηκόων του κράτους αυτού.

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι η μετακίνηση των δικαιούχων κοινωνικών παροχών ή η άνιση συγκέντρωσή τους στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να συνεπάγεται μη κατάλληλο επιμερισμό της επιβάρυνσης που απορρέει από τις παροχές αυτές μεταξύ των διαφόρων αρμοδίων επί τούτου φορέων. Εντούτοις, ο άνισος αυτός επιμερισμός των επιβαρύνσεων δεν συνδέεται ειδικά με την τυχόν ιδιότητα των προσώπων που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές ως δικαιούχων του καθεστώτος επικουρικής προστασίας. Υπό τις συνθήκες αυτές, η οδηγία αντιτίθεται στην επιβολή υποχρέωσης διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας η οποία αποσκοπεί στον κατάλληλο επιμερισμό της επιβάρυνσης που συνεπάγονται οι επίμαχες παροχές.

Αντιθέτως, το Δικαστήριο αναφέρει ότι απόκειται στο γερμανικό δικαστήριο να εξετάσει αν οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσχέρειες ένταξης από άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στη Γερμανία και λαμβάνουν κοινωνικές παροχές. Στην περίπτωση που οι δυο αυτές κατηγορίες προσώπων δεν τελούν σε συγκρίσιμη κατάσταση, όσον αφορά τον στόχο να διευκολυνθεί η ενσωμάτωση των υπηκόων τρίτων χωρών στη Γερμανία, η οδηγία δεν αντιτίθεται στο να υπόκεινται οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας σε υποχρέωση διαμονής προς διευκόλυνση της ενσωμάτωσής τους, ακόμα και αν η υποχρέωση αυτή δεν εφαρμόζεται ως προς άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στη Γερμανία.


ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών μελών τη δυνατότητα να υποβάλουν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ένωσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να επιλύσει τη διαφορά αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή δεσμεύει, ομοίως, άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα.


Ανεπίσημο έγγραφο προοριζόμενο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, το οποίο δεν δεσμεύει το Δικαστήριο.

Το πλήρες κείμενο της αποφάσεως είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα CURIA από την ημερομηνία δημοσιεύσεώς της

Επικοινωνία: Estella Cigna-Αγγελίδη ( (+352) 4303 2582

Στιγμιότυπα από τη δημοσίευση της αποφάσεως διατίθενται από το «Europe by Satellite» ( (+32) 2 2964106



[1] Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕL 337, σ. 9).

[2] Το καθεστώς επικουρικής προστασίας μπορεί να χορηγείται σε υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν έχουν αναγνωρισθεί ως πρόσφυγες, αλλά ως προς τους οποίους συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι ότι χρήζουν διεθνούς προστασίας.

Επικυρώνεται η δέσμευση κεφαλαίων της National Iranian Oil Company

Το Δικαστήριο επικυρώνει τη δέσμευση κεφαλαίων της National Iranian Oil Company για την περίοδο από τις 16 Οκτωβρίου 2012 έως την άρση της εγγραφής της, στις 16 Ιανουαρίου 2016. Το Συμβούλιο ήταν αρμόδιο για τη δέσμευση των κεφαλαίων της NIOC βάσει των κριτηρίων που το ίδιο έθεσε.

 

 

Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 21/16

Λουξεμβούργο, 1η Μαρτίου 2016

Απόφαση στην υπόθεση C-440/14 P

National Iranian Oil Company κατά Συμβουλίου


 

 

 

Το Δικαστήριο επικυρώνει τη δέσμευση κεφαλαίων της National Iranian Oil Company για την περίοδο από τις 16 Οκτωβρίου 2012 έως την άρση της εγγραφής της, στις 16 Ιανουαρίου 2016

Το Συμβούλιο ήταν αρμόδιο για τη δέσμευση των κεφαλαίων της NIOC βάσει των κριτηρίων που το ίδιο έθεσε

Το Συμβούλιο, επιλαμβανόμενο του πυρηνικού και βαλλιστικού προγράμματος του Ιράν δέσμευσε, το 2012, τα κεφάλαια μεγάλου αριθμού κρατικών οντοτήτων του Ιράν στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Έτσι, από τις 16 Οκτωβρίου 2012, δέσμευσε τα περιουσιακά στοιχεία της National Iranian Oil Company (NIOC) με την ακόλουθη αιτιολογία: «Εθνική οντότητα κρατικής διαχείρισης που παρέχει οικονομικούς πόρους στην κυβέρνηση του Ιράν. Ο Υπουργός Πετρελαίου είναι διευθυντής του διοικητικού συμβουλίου, ενώ ο αναπληρωτής Υπουργός Πετρελαίου είναι εκτελεστικός διευθυντής της NIOC». Η NIOC ζήτησε, ανεπιτυχώς, την ακύρωση της ως άνω δεσμεύσεως κεφαλαίων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης[1]. Εν συνεχεία, άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη σημερινή απόφαση, το Δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως της NIOC και επικυρώνει τη δέσμευση των κεφαλαίων της. Ως εκ τούτου, η δέσμευση των κεφαλαίων της NIOC ήταν έγκυρη έως την αποδέσμευσή τους, στις 16 Ιανουαρίου 2016, κατόπιν της άρσεως της πλειονότητας των διεθνών κυρώσεων κατά του Ιράν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι καίτοι γενικώς στην Επιτροπή απόκειται η εκτέλεση των κανονισμών του Συμβουλίου, αυτό μπορεί να αναλάβει την εκτέλεση των κανονισμών του σε ειδικές περιπτώσεις δεόντως δικαιολογημένες. Συναφώς, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι το Συμβούλιο κράτησε την αρμοδιότητα επιβολής των πλέον ακανθωδών περιοριστικών μέτρων, ήτοι τους καταλόγους των φυσικών ή νομικών προσώπων των οποίων τα κεφάλαια δεσμεύονται. Πράγματι, τέτοιες δεσμεύσεις έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή και στις οικονομικές δραστηριότητες των θιγόμενων προσώπων και πρέπει να επιβάλλονται σε σύντομο χρόνο και σύμφωνα με διαδικασίες τη συνεκτικότητα και τον συντονισμό των οποίων το Συμβούλιο μπορεί να διασφαλίσει κατά τον καλύτερο τρόπο. Επομένως, το Συμβούλιο ευλόγως έκρινε ότι τα μέτρα δεσμεύσεως είχαν ειδικό χαρακτήρα ο οποίος δικαιολογούσε το να κρατήσει το ίδιο την εκτελεστική αρμοδιότητα.

Εξάλλου, το Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι το Γενικό Δικαστήριο ορθώς ερμήνευσε την εξέλιξη του κριτηρίου στο οποίο βασίστηκε το Συμβούλιο για τη δέσμευση των κεφαλαίων της NIOC. Ειδικότερα, το Δικαστήριο εξηγεί ότι, από το 2012, το Συμβούλιο διεύρυνε το κριτήριο εγγραφής σε κατάλογο, περιλαμβάνοντας φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία, καίτοι δεν έχουν άμεσο ή έμμεσο σύνδεσμο προς τη διάδοση των πυρηνικών όπλων (όπως η NIOC), είναι ικανά να την ευνοήσουν, δια της παροχής υλικών, οικονομικών ή υλικοτεχνικών πόρων ή διευκολύνσεων στην ιρανική κυβέρνηση, καθιστώντας δυνατή για αυτήν τη συνέχιση των πυρηνικών της δραστηριοτήτων.


ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ : Ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί να υποβάλλεται αίτηση αναίρεσης, η οποία περιορίζεται σε νομικά ζητήματα, κατά των αποφάσεων ή διατάξεων του Γενικού Δικαστηρίου. Καταρχήν, η άσκηση αναίρεσης δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Εάν είναι παραδεκτή και βάσιμη, το Δικαστήριο αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου. Στην περίπτωση που η υπόθεση είναι ώριμη προς εκδίκαση, το Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς. Σε αντίθετη περίπτωση, αναπέμπει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, το οποίο δεσμεύεται από την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο επί της αίτησης αναίρεσης.


Ανεπίσημο έγγραφο προοριζόμενο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, το οποίο δεν δεσμεύει το Δικαστήριο.

Το πλήρες κείμενο της αποφάσεως είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα CURIA από την ημερομηνία δημοσιεύσεώς της

Επικοινωνία: Estella Cigna-Αγγελίδη ( (+352) 4303 2582

Στιγμιότυπα από τη δημοσίευση της αποφάσεως διατίθενται από το «Europe by Satellite» ( (+32) 2 2964106



[1] Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2014, National Iranian Oil Company κατά Συμβουλίου (Τ-578/12).

ΔΕΕ: Το δίκαιο της ΕΕ επιτρέπει την κράτηση αιτούντα άσυλο για λόγους προστασίας της εθνικής ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης (Απόφαση C-601/15, J.N.)

 

Το Δικαστήριο αποφάνθηκε σήμερα, στα πλαίσια επείγουσας προδικαστικής διαδικασίας *, ότι το μέτρο κράτησης για την προστασία της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας τάξης συνάδει με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι η εισαγωγή μιας νέας αίτησης ασύλου από ένα πρόσωπο που υπόκειται σε απόφαση επιστροφής δεν ακυρώνει την απόφαση αυτή.

 

Ο J.N. υπέβαλε για πρώτη φορά αίτηση ασύλου στην Ολλανδία το 1995 η οποία απορρίφθηκε το 1996. Το 2012 και το 2013 J.N. υπέβαλε περαιτέρω αιτήσεις για άσυλο. Το 2014, ο Ολλανδός Υφυπουργός Ασφάλειας και Δικαιοσύνης απέρριψε την τελευταία από αυτές και διέταξε τον J.N. να εγκαταλείψει αμέσως το έδαφος της ΕΕ και του επέβαλε απαγόρευση εισόδου δέκα ετών. Η προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής απορρίφθηκε με τελεσίδικη απόφαση. Μεταξύ 1999 και 2015 ο J.N. διέπραξε 36 ποινικά αδικήματα (ως επί το πλείστον κλοπές) και καταδικάστηκε 21 φορές σε πρόστιμα και ποινές φυλάκισης. Το 2015, J.N. συνελήφθη για κλοπή και μη συμμόρφωση με την απαγόρευση εισόδου που του επιβλήθηκε. Καταδικάστηκε σε περαιτέρω φυλάκιση κατά τη διάρκεια της οποίας επέβαλε τέταρτη αίτηση ασύλου.  Μετά την έκτιση αυτής της ποινής συνεχίζει να κρατείται ως αιτών άσυλο.

 

(Απόφαση στην υπόθεση C-601/15 PPU, J.N. κατά  Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie)

 

*Η επείγουσα προδικαστική διαδικασία (PPU) παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να αποφαίνεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα (δύο με τρεις μήνες) επί των πλέον ευαίσθητων ζητημάτων που αφορούν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε αστικές και ποινικές υποθέσεις, καθώς και πολιτικές σχετικές με τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, τις θεωρήσεις, το άσυλο και τη μετανάστευση). Οι επείγουσες προδικαστικές διαδικασίες ανατίθενται σε ειδικώς προς τούτο προσδιοριζόμενο πενταμελές τμήμα, στην πράξη δε η έγγραφη διαδικασία διεξάγεται ουσιαστικά με ηλεκτρονικά μέσα.

 

Η παρούσα υπόθεση εισήχθη στις 17/11/2015 και περατώθηκε σε λιγότερο από 3 μήνες.
Subscribe to this RSS feed