ΓΔΕΕ: Η απεριόριστη εγγύηση στο Institut français du pétrole από το γαλλικό δημόσιο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση (Απόφαση στις υποθέσεις Τ-479/11 Τ-157/12,

 

Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης

Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 53/16

Λουξεμβούργο, 26 Μαΐου 2016

 

Απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T479/11 και T157/12

France και IFP Énergies nouvelles κατά Επιτροπής




Το Γενικό Δικαστήριο ακυρώνει την απόφαση τηςΕπιτροπής με την οποία χαρακτηρίζεται ως κρατικήενίσχυση η έμμεση απεριόριστη εγγύηση πουχορήγησε το γαλλικό δημόσιο στο Institut français dupétrole

Η Επιτροπή δεν παρέθεσε επαρκείς διευκρινίσεις και στοιχείαπου να αποδεικνύουν ότι η εγγύηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να παρασχεθεί στο Institut français du pétrole πραγματικό οικονομικό πλεονέκτημα

Το Institut Français du Pétrole (το οποίο σήμερα έχει τηνεπωνυμία IFP Énergies nouvelles) είναι γαλλικός δημόσιοςοργανισμός επιφορτισμένος με αρμοδιότητες έρευναςανάπτυξηςεκπαίδευσηςκαθώς και ενημέρωσης και τεκμηρίωσης. Έως το 2006, το IFP είχε τη μορφή νομικούπροσώπου ιδιωτικού δικαίουυπό τον οικονομικό και δημοσιονομικό έλεγχο της γαλλικής κυβέρνησηςΤο 2006, τοIFP μετατράπηκε σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίουσυγκεκριμένα σε δημόσιο οργανισμό βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (EPIC).

Το 2011η Επιτροπή διατύπωσε τη θέση ότι συνέπεια τηςμετατροπής αυτής ήταν η παροχή στο IFP απεριόριστηςδημόσιας εγγύησης για το σύνολο των δραστηριοτήτων τουΕκτίμησε ότι η κάλυψημε την εγγύηση αυτήόλων τωνδραστηριοτήτων του IFP (περιλαμβανομένων τωνδραστηριοτήτων σχετικά με τη μεταφορά τεχνολογίας και τη διενέργεια έρευνας επί συμβάσει) συνιστά ως επί το πλείστον κρατική ενίσχυση. Συγκεκριμέναη Επιτροπή εκτίμησε ότι τοIFP αποκόμισεχάρη στην έμμεση απεριόριστη κρατικήεγγύησηπραγματικό οικονομικό πλεονέκτημα στο πλαίσιο τωνσχέσεών του με τους προμηθευτές και τους πελάτες και ότι τοπλεονέκτημα αυτό ήταν επιλεκτικό, κατά το μέτρο που οι ανταγωνιστές του IFPγια τους οποίους ίσχυαν οι κοινές διαδικασίες αφερεγγυότητας, δεν καλύπτονταν από ανάλογη κρατική εγγύησηΩστόσοη Επιτροπή θεώρησε ότι η κατά ταανωτέρω χορηγηθείσα κρατική ενίσχυση μπορούσε, υπόορισμένες προϋποθέσειςνα χαρακτηριστεί συμβατή με την εσωτερική αγορά.

Η Γαλλία και το IFP ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ακυρώσει την απόφαση της ΕπιτροπήςΥποστηρίζουνμεταξύ άλλωνότι το IFP δενκαλύπτεται από έμμεση απεριόριστη εγγύηση και ότι, ακόμη και αν τούτο συνέβαινε, η εγγύηση αυτή δεν θα συνιστούσε κρατική ενίσχυση.

Με τη σημερινή απόφασή τουτο Γενικό Δικαστήριουπενθυμίζεικαταρχάςότι η έμμεση απεριόριστη κρατικήεγγύηση υπέρ των EPIC αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό του καθεστώτος που διέπει τους συγκεκριμένους οργανισμούς και απορρέει, ιδίως, από το γεγονός ότι αυτοί δεν υπόκεινται στις κοινές διαδικασίες αφερεγγυότητας.

Όσον αφοράπεραιτέρωτο οικονομικό πλεονέκτημα που τοIFP φέρεται να έχει αποκομίσει από την εγγύηση στο πλαίσιο των σχέσεών του με τους προμηθευτές του, το ΓενικόΔικαστήριο κρίνει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι υπήρξε τέτοιο πλεονέκτημα. Συγκεκριμέναη Επιτροπή δεν απέδειξε ότι οιπρομηθευτές του IFP θα του επιφύλασσαν, λόγω της εγγυήσεως, ευνοϊκότερη μεταχείριση, μειώνοντας τις τιμές των προϊόντων ή των υπηρεσιών τους, ως έκφραση της ευνοϊκότερης εκτιμήσεώς τους για τον κίνδυνο πτωχεύσεως του IFP (δεδομένης της προστασίας του IFP από τον κίνδυνο τηςδικαστικής εκκαθαρίσεως).

Ομοίωςόσον αφορά τις σχέσεις του IFP με τους πελάτες τουτο Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η Επιτροπή δεν διευκρίνισε μεσαφήνεια –ούτε παρέσχε συναφώς επαρκή αποδεικτικάστοιχεία– γιατί οι πελάτες των ερευνητικών ινστιτούτων θααντιμετώπιζαν τον κίνδυνο αφερεγγυότητάς του αντισυμβαλλομένου τους ζητώντας εγγυήσεις καλής εκτελέσεως ή εγγυήσεις βέλτιστης προσπάθειας και γιατί δεν θα ήταν πιθανό οι πελάτες ενός EPIC να ζητήσουν τέτοιες εγγυήσεις.

Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει επίσης το επιχείρημα τηςΕπιτροπής ότι δεν ήταν υποχρεωμένη να αποδείξει τις πραγματικές συνέπειες της εγγυήσεωςΗ Επιτροπήυποστήριζεσυγκεκριμέναότικατά τη νομολογία τουΔικαστηρίουη ύπαρξη πλεονεκτήματος τεκμαίρεται όσον αφορά τους EPIC και, ως εκ τούτου, αποδεικνύεται από το γεγονός και μόνον ότι υφίσταται κρατική εγγύηση. Το Γενικό Δικαστήριο κρίνειωστόσοότι η δυνατότητα χρήσεως ενόςτεκμηρίου ως αποδεικτικού μέσου εξαρτάται από το αν είναι εύλογες οι παραδοχές στις οποίες αυτό στηρίζεται. Ενπροκειμένωτο Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι δεν είναιεύλογες οι παραδοχές στις οποίες στήριξε η Επιτροπή το συμπέρασμά της περί πλεονεκτήματος στις σχέσεις του IFP με τους προμηθευτές και τους πελάτες του. Όσον αφοράειδικότερατις σχέσεις του IFP με τους προμηθευτές τουτοΓενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι η τυχόν μείωση των τιμών εκμέρους των προμηθευτών δεν είναι οπωσδήποτε απόρροια τηςπαρεχόμενης υπέρ των EPIC εγγυήσεως, αλλά εξαρτάται από πληθώρα παραμέτρων, όπως είναι ο αριθμός και το μέγεθος των παραγγελιών του πελάτη, οι προθεσμίες πληρωμής που παρέχει ο προμηθευτής ή παλαιότητα των συμβατικών σχέσεων.

Το Γενικό Δικαστήριο ακυρώνεισυνεπώςτην απόφαση τηςΕπιτροπής κατά το μέτρο που με αυτή χαρακτηρίζεται ωςκρατική ενίσχυση η εγγύηση που απορρέει από το γεγονός ότι το IFP λειτουργεί ως EPIC.

ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί αναίρεση, περιοριζόμενη σε νομικά ζητήματα, ενώπιον του Δικαστηρίου, εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.

 

ΥΠΟΜΝΗΣΗ: Η προσφυγή ακυρώσεως αποσκοπεί στην ακύρωση πράξεων των οργάνων της Ένωσης που αντιβαίνουν στο δίκαιο της Ένωσης. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τα κράτη μέλη, τα όργανα της Ένωσης και οι ιδιώτες μπορούν να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου ή του Γενικού Δικαστηρίου. Αν η προσφυγή είναι βάσιμη, η πράξη ακυρώνεται. Το καθού όργανο της Ένωσης οφείλει να καλύψει το ενδεχόμενο κενό δικαίου που δημιουργεί η ακύρωση της πράξεως.

Ανεπίσημο έγγραφο προοριζόμενο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, το οποίο δεν δεσμεύει το Γενικό Δικαστήριο

Το πλήρες κείμενο της αποφάσεως είναι διαθέσιμοστην ιστοσελίδα CURIA από την ημερομηνία δημοσιεύσεώς της 

ΕπικοινωνίαEstella Cigna-Αγγελίδη ( (+352) 4303 258

www.curia.europa.eu

back to top